there’s a can in cancer
– tekst op een wenskaart in een ziekenhuis
[HF20260218:de-finale-tirannie]
Homo Finalis ontkent een lid van de kudde te zijn, patiënt te zijn, ongelukkig te zijn, en ueberhaupt het bestaan zelf. Hij is de kampioen van de ontkenning, want heimelijk (meent hij) steeds in controle.
In het geval van grote zaken (dood, leven, en dergelijke) is het niet moeilijk voor een mens om in controle te zijn, dat wil zeggen: de grote zaken verzetten zich nauwelijks tegen illusies die zo hardvochtig zijn dat ze het menselijke voorstellingsvermogen immuniseren tegen de realiteit.
Ook als de realiteit zich als een pijn meldt, prikkelt dat slechts het finale talent voor de leugen.
Daarin openbaart finalis zich als tiran. Hij moet en zal over de aarde heersen, zelfs als alles hem zegt dat dit niet langer mogelijk is. Finalis moet en zal zichzelf in de weg staan en uit naam van zijn dommige, verdorven kijk op de wereld (een gevecht van winnaars en verliezers, een oorlog van allen tegen allen, iets tussen marktplaats en slachthuis) verwoesten, vernietigen, vervuilen, vergiftigen, en moorden.
De toekomstige mens mag de huidige wel dankbaar zijn, dat hij daarvoor menners (feitelijk tirannen) in het leven heeft geroepen, die volkomen openlijk laten zien hoe dat eruit ziet: omdat het kan, omdat men er mee wegkomt.
Ooit zal de herinnering aan homo finalis samenvallen met verbijstering over de gedachte aan een langdurige, moedwillige sabotage van het menselijk voorstellingsvermogen.
Want er kan ook nog wat anders, en die mogelijkheid zal finalis niet kunnen stoppen, omdat hij niet in staat is om zichzelf te verachten en dus ook niet in staat is om een einde te maken aan zichzelf. Gelukkig is er de technologie. Zoals de God van de theologen niet zelf de wereld schiep, maar dat overliet aan een lagere instantie, zo is de fuikvormige demiurg van de toekomstige mens al aan het werk. Die zal een einde maken aan finalis. Het is adembenemend te zien hoe finalis zijn eigen ondergang versnelt bewerkt, dat doet met behulp van menners die werkelijk geen idee hebben, en via hen werkt aan een feitelijke suïcide by proxy. De beul die het werk mag verrichten is de genoemde demiurg. Omdat het niet anders kan. Omdat dit ultieme scenario dezelfde diep-menselijke wrede elegantie heeft als de tragische mythes van Oidipous en Antigone. Finalis is immers een tragische figuur, een noodlottige gestalte. Daarom ook, dat de ‘belangrijkste’ ‘wereldleiders’ van dit tijdsgewricht lijken op deerniswekkende clowns.
The text above is part of a preview of a book (in progress) by Leon Dessau, titled Homo Finalis.
More info on the mainpage.
Unless indicated, all imagery on this site is AI generated, prompted in 2025 by Leon Dessau
Images: creative commons / copyright on text by Leon Dessau
Leon Dessau 