Een mooi lijk: homo finalis als necrofiel [HF20260126-0329:finale_vergankelijkheid] In het post-millennium tijdperk van homo finalis finalis klopt het hart van de musealisering niet in de depots van de collectie of in de tentoonstelling, maar in de museumwinkel. ‘At the end of the postmodern show, the exit is always through the gift shop.*’ Daar toont de…

Finalis als bruut en beul [20251116:finalis_als_bruut_en_beul] Verplicht en excessief optimisme, verplicht excessief genieten, èn het najagen van ‘maatschappelijk succes’, dat alles zijn typisch finale ‘deugden’ die de karakteristieken van finalis maskeren. Ze leiden de aandacht af van het onvermogen van finalis om een geloofwaardige collectieve toekomst gestalte te geven, leiden de aandacht af van het…

[HF20251028-1111:finalis_als_raadsel] Finalis zou verontwaardigd moeten zijn omdat hij niet verontwaardigd genoeg is, waar het gaat om de wereld waarin hij zich bevindt. Hij zou onthutst moeten zijn, omdat het hem allemaal niet lijkt te raken, niet oproept tot betrokkenheid. Dat kan ook niet anders, want hij staat wel degelijk perplex over zijn positie in de…