de planeet redden
[HF20251209:finalis_als_catastrofejunk]
Finalis zegt de planeet te willen redden, wat de indruk wekt dat hij zich geen zorgen hoeft te maken over het leven van zijn kinderen, laat staan dat van zichzelf, maar over een vage abstractie waar hij (meent hij) welbeschouwd niets meer mee te maken heeft, namelijk ‘de planeet’, die ‘gered’ moet worden. Alsof het de planeet wat kan schelen dat er sinds kort een apensoort rondloopt die vindt dat het de planeet moet redden, terwijl die apensoort bezig is om zijn eigen biotoop te vernietigen. En alsof het finalis wat kan schelen hoe het met zijn habitat vergaat. Omdat het nobel schijnt te zijn om de planeet te willen redden, wil finalis wel poseren als iemand die zich zorgen maakt over de planeet (wat weer iets anders is dan iemand die de planeet wil redden), maar het gaat daarbij dan ook om de pose, in dit geval het laten zien van bezorgdheid. Dat alleen al ontslaat finalis in zijn eigen perceptie van daadwerkelijk zorgdragen. Iets of iemand gaat dat namelijk namens finalis doen. Die delegerende houding verraadt de meesterlijke pose van finalis, die niettemin het contact met de knecht in zichzelf geheel verloren heeft, en evenmin enige toegang heeft tot de meester in zichzelf. Dat finalis niet in staat is om zichzelf te verachten, vindt hier zijn grondslag: hij is niet eens in staat om zichzelf te erkennen als zowel meester als knecht. De intentie is hem genoeg.
The text above is part of a preview of a book (in progress) by Leon Dessau, titled Homo Finalis.
More info on the mainpage.
Unless indicated, all imagery on this site is AI generated, prompted in 2025 by Leon Dessau
Images: creative commons / copyright on text by Leon Dessau
Leon Dessau 